Over de Jongerengroep van het Toon Hermans Huis

“Mensen bij de Jongerengroep van het THHA begrijpen waar je het over hebt,” zegt Duncan. Hij bezoekt regelmatig de Jongerengroep van het Toon Hermans Huis Amersfoort. Jongeren met kanker in het gezin ontmoeten elkaar daar. “Iedereen snapt je; er is geen schrik en geen medelijden. Medelijden wordt je namelijk zat. Het gesprek loopt daardoor ook niet vast. Je praat met iemand die het heeft meegemaakt”.

Waarom zou je andere jongeren, die in dezelfde situatie zitten, aanraden om hier naartoe te komen?
Duncan: ”Nergens anders wordt dit besproken. Voor volwassenen is er best veel, voor jongeren niet. Dit is een veilige plek. Alles wat je zegt blijft in het huis. Je moet gewoon een keer beginnen, en dat is het moeilijkst. Als je dit meemaakt, wees niet bang om hulp te zoeken, probeer het. Anders duurt het rouwproces heel erg lang en kun je heel ver weg zakken of je heel alleen voelen.”

Hoe gaat het in z’n werk, als je binnenkomt bijvoorbeeld?
Je komt binnen, hangt je jas op en gaat naar boven. We doen een rondje: Hoe gaat het? Dan steken we een kaarsje aan voor degene waaraan we denken. Dan doen we een activiteit met elkaar. Een speciaal spel voor rouwverwerking, of een creatieve activiteit. En we praten met elkaar.

Kun je dat niet met vrienden van school doen?
Met je vrienden is anders; daar wil je mee chillen, het leuk hebben, een goeie tijd. In het huis kom je om een probleem op te lossen, of antwoorden te krijgen op je vragen.

Wat levert het jou op? Opluchting, vrijheid, blijheid.
Een fijn gevoel dat je het kwijt kunt. Dat is bijna elke keer zo als ik weer wegga.